|
|
|
|
مصاحبه با سليمان قاسميانى در رابطه با شبهاى همبستگى با کودکان ايران
١- هدف از برگزارى اين شبهاى همبستگى چيست؟امسال بمناسبت روز جهانى کودک در بسيارى از شهرهاى ايران و بويژه در کردستان، تظاهراتها، اجتماعات و همايشهاى مختلفى برگزار گرديد. البته اين اولين بار نبود که مردم همراه با کودکان به خيابانها آمدند و بر سبعيت حاکم بر زندگى کودکان اعتراض کردند و دنياى ديگرى را خواهان شدند. پارسال ما شاهد برپايى فستيوال آدم برفى در سنندج بوديم. فستيوالى که هزاران نفر در آن شرکت کردند و با نمايش آدمکهاى برفى به شادمانى لبخند زده و بر سيهروزى، بيحقوقى، عدم امنيت و تامين اجتماعى کودکان مهر باطل زدند. اين حرکت پيشرو و انسانى امسال به سنندج محدود نماند و بسيارى از شهرهاى ديگر را نيز در برگرفت. در شهر سقز بيش از ١٥ هزار نفر روز جهانى کودک را با اعتراض خويش به بيحقوقى کودکان خيابانى، کودکان کار، کوکان کم توان، و قربانيان ميدانهاى مين و اذيت و آزار کودکان، گرامى داشتند. اين جنبش پرچم ممنوعيت اعدام و محاکمه کودکان زير ١٨ سال را برداشت و نشان داد که سطح توقع و ارزشهاى انسانيش بسيار رفيعتر از حتى اکثريت کشورهاى با ساختار سياسى دمکراتيک در غرب نيز ميباشد. اين جنبش جنبشى عميقا پيشرو و انسانى است. جنبشى که موجوديتش را بود يا نبود حکومت خاصى تعريف نمى کند. جنبشى که در هر لحظه و در برابر هر قدرتى، به جامعه اين امر پايهاى و اساسى را گوشزد ميکند که قدرت حاکم هيچگاه نبايد، نميتواند و حق ندارد تامين امنيت، رفاه و حقوق کودکان را به امرى درجه چندم بنا به مقتضيات روز تبديل کند. کودکان از منظر اين جنبش هميشه بايد در اولويت قرار بگيرند. اين خواست پايهاى وجه عميقا انسانى و پيشرو و راديکال اين جنبش را مى نماياند و به همين خاطر نيز بايد مورد بيشترين حمايت و پشتيبانى قرار بگيرد. جامعهاى که کودکانش تامين باشند و رفاه و سلامتشان وابسته به جايگاه اجتماعى و اقتصادى والدينشان نباشد، جامعهاى انسانى و آزاد و شايسته بشريت است. شبهاى همبستگى فراخوان داده شده توسط "اول کودکان" در دفاع از اين حرکت، از اين جنبش انسانى و در محکوميت جمهورى اسلامى است که مليونها کودک ايرانى را در چنگال فقر و بيحقوقى مطلق به امان بازار وحشى سرمايه رها کرده است. ٢- موفقيت در گرو چيست؟ اين جنبش امسال نشان داد که جنبشى تودهاى است و ديوارهاى اختناق و سرکوب ديگر نمى توانند سد راهش شوند. اين جنبش بايد ببيند که جنبشى جهانى است و به ايران محدود نيست، که براى پيروزيش بايد دنيا را خانه خويش بداند و از ستمکشى و فلاکت هر کودکى در هرکورهدهى در اين جهان بخشم درآيد و بانگ برآورد. شبهاى همبستگى ما بايد تلفيق و يگانگى جهانى اين جنبش را بنمايانند و جمهورى اسلامى ايران را در اذهان عمومى جهانيان بخاطر سرپيچيش از تامين و تضمين رفاه و حقوق پايهاى کودکان تقبيح کرده و تحت فشار قرار دهند. ٣- انتطارتان از اين برنامهها چيست؟ طبيعتا اميدواريم که تعداد هر چه بيشترى در خارج کشور به اين آکسيونهاى همبستگى با کودکان ايران بپيوندند. حداقل انتظارى که داريم اين است که بتوانيم صداى حقطلبى کودکان ايران را در جوامع محل سکونتمان بگوش تعداد هرچه بيشترى از مردم برسانيم و حمايت آنها را از اين جنبش جلب کنيم. اين واقعيت را نيز بايد بخاطر داشته باشيم که مبارزه ما براى تضمين حقوق کودکان در ايران، در حين حال مبارزهاى براى تضمين حقوق برابر کودکان مهاجر در غرب نيز هست چرا که سياست متداول امروز، يعنى نسبيت فرهنگى، بيحقوقى کودکان در محيطهاى اسلامى و مردسالار را با توسل به آزادى مذهب و آزادى فرهنگى با کمال بيشرمى توجيه ميکند، دختران خردسال را از مهد کودک به زير يوغ حجاب ميکشد و فرهنگ کثيف ناموسپرستى را به جان دختران مياندازد. ٤- فراخوانتان به بقيه دستاندرکاران حقوق کودک چيست؟ اول کودکان! معتقد است که هيچ نوع ملاحظهسياسى، فرهنگى، مذهبى، افتصادى يا ايدئولوژيکى نبايد حق کودک را بعنوان يک فرديت انسانى، زير سئوال ببرد. کودکان واقعا بايد اول باشند و در هر کجاى اين کره خاکى بايد اين را تثبيت کرد که جامعه مسئوليت اصلى و مطلق را در مقابل کودکانش دارد و هيچ نوع ملاحظهاى، حال هر چه ميخواهد باشد، نبايد بتواند خدشهاى بر اين اصل وارد بياورد. اين بايد يک امر مشترک تمامى دستاندکاران حقوق کودک باشد. |
|
|