از "اول کودکان"کمپين بين المللى براى حقوق کودک در ايران. دفتر آلمان ٣٠.١٠.٢٠٠٤

آقاى محترم مسئول يونيسف در ايران، آقاى جان پيتر کلايبورق،  

من نامه ٢٤مورخه-١٠-٢٠٠٤ شما را از طريق اى-مايل دريافت کردم.بخاطر زحمات شما متشگرم.

ولى تعجب آور است که شما به عنوان نماينده يونيسف در ايران براى توجيه جريان ژيلا به فتواى خمينى استناد ميکنيد.

سئوال من اين است که آيا اين نظر يونيسف بين‌المللى هم است و يا فقط نظر شخصى شما است.

حقيقت اين است که ژيلا ايزدى در تاريخ ١٤.٠٧.١٣٨٣ از طرف يک قاضى به نام حيدرزاده به سنگسار محکوم شده است. شماره دادنامه ٢٠٨٥- کلاسه ٨٣-٩٢٢٩ است. اگر شما هنوز علاقه‌اى به اين مسئله داريد ميتوانيد اين حکم را از مسئولين مربوطه در مريوان بگيريد.

حقيقت اين است که فقط بعد از کمپين بين‌المللى بر عليه اين حکم که در خارج کشور از طرف خانم ناهيد رياضى راه انداخته شد، اين حکم از سنگسار به حکم تعزيزى اسلامى تغيير کرد.

بر طبق قوانين موجود اسلامى قاضى ميتواند زندانى با حکم تعزيز را به هدف " تربيت" به شلاق محکوم کند. شلاق زدن کودکان و جنايات ديگر که در تمام جهان حمام خون راه مياندازند، جز اين "فتواها" هستند که شما آنرا "قانونى" ميناميد. فاجعه ١١ سپتامبر٢٠٠١ هم جز اين فتواها بود.

به گفته خود ژيلا در مصاحبه با کانون دفاع از حقوق کودکان در سنندج ،او و برادرش بختيار را شلاق زده اند.

آيا شما اين نوع رفتار نسبت به کودکان در آلمان را هم ضمنى قبول ميکنيد؟ اگر نه، پس چرا براى کودکان در ايران اين نوع رفتار را "قانونى" ميدانيد؟ آنهم به عنوان مسئول يونيسف !

اگر شما هم مثل تمام مردم ايران بخاطر اختناق جمهورى اسلامى نميتوانيد حقايق را بگوييد. پس لطفا دروغهاى جمهورى اسلامى را هم پخش نکنيد.

بخاطر چى حقوق کودکان در ايران جمهورى اسلامى نسبى ميشود؟ درحاليکه به نظر من حقوق کودکان جهان شمول است.

ما براى آزادى ژيلا و برادرش بختيار همچنان فعاليت ميکنيم.

ما براى انتقال آنها به کشورديگرى براى امنيت و آسايش آنها فعاليت ميکنيم.

اين براى يونيسف در ايران هم آزمايشى است. ژيلا و برادش به کمک شما هم احتياج دارند.

با احترام

جلال محمودزاده

رئيس اول کودکان، دفتر آلمان