|
اين تباهى سرنوشت محتوم کودکان جهان
نيست
متن سخنرانى ثريا شهابى در
کنفرانس «اول کودکان»، استکهلم، هفت و هشت سپتامبر ٢٠٠٢، در مورد آزادى و
آينده کودکان
در جنگى تمام عيار، غير رسمى و
اعلام نشده در سراسر جهان، ميليونها کودک قربانى سود جويى، ميليتاريسم، فقر،
گرسنگى و بيمارى، مذهب، فرهنگ و رسم و رسوم عقب مانده مىشوند.
٭ يونيسف اعلام کرد که در جهان
دويست و پنجاه ميليون کودک براى سير کردن شکم خود و خانواده شان، کار مى
کنند.
٭ سازمان جهانى کار،' ILO
اعلام کرد که قريب سيزده ميليون بچه بين ده تا چهارده سال در چين کار ميکنند.
همين سازمان گزارش مى دهد که سالانه ده هزار کودک در غرب و مرکز افريقا براى
بردگى بفروش مى رسند. و در ساحل عاج، بهاى هر کودک براى کار در کشتزارها ٧٥
تا٥٠ دلار است. ٭٦٠ درصد کودکان در نپال، ٢٥ درصد کودکان در بنگلادش، ٤٤
ميليون کودک در هند، ١٢ ميليون کودک در نيجريه و ٢٠٠ هزار کودک در تايلند،
بخشى از نيروى کار در جهان اند.
٭ روزنامه ها در ايران نوشتند
که ٢٥ درصد در آمد خانواده ها در ايران، حاصل کار کودکان است.
٭ بدن ميليونها کودک معصوم و
بيگناه جهان کالاهاى سودآور «تجارت» فحشا و سواستفاده جنسى از کودکان است.
٭ درآمد سالانه حاصل از
«تجارت» فحشا و سواستفاده جنسى از کودکان را بيش از پنج ميليارد دلار در سال
تخمين ميزنند!
٭ سازمان جهانى غذا اعلام کرد
که بيش از سيصد ميليون کودک درجهان از گرسنگى دائمى رنج ميبرند!
٭ يک ميليون کودک از بيمارى
ايدز رنج ميبرند!
٭ ابعاد تکان دهنده آزار و تجاوز جنسى به کودکان توسط
کشيشان و کاردينالهاى کليساى کاتوليک در آمريکا و اروپا که در اوايل سال جارى
برملا شد، مردم را از مذهب و مسيحيت منزجر کرد.
٭ گزارش شد که: سالانه دو ميليون دختر بچه در مصر،
اتيوپى، کنيا، نيجريه، سومالى و سودان، مثله جنسى مى شوند.
٭ در جيبوتى و سومالى ٩٨ درصد دختران ختنه مى شود و اين
رسم وحشيانه در ٢٨ کشور وجود دارد.
٭ اعلام شد که در دهه گذشته، در درگيرى هاى نظامى در سطح
جهان سى ميليون کودک به اشکال مختلف آسيب ديده اند.
٭ بيش از يکصدو بيست ميليون کودک به ويژه در «جهان سوم و
کشورهاى در حال توسعه» از دستيابى به آموزش ابتدايى محروم هستند.
٭ امنستى گزارش داد که: بخاطر مسائل مذهبى و ناموسى، هر
سال صد ها تن از دختران و زنان در پاکستان قربانى قتل هاى ناموسى مى شوند.
به اين اطلاعات کوتاه و ارقام سرسام آور، شمار کودکانى که
بطور روزمره قربانى عوارض ناشى از جنگ مثل انفجار مينها و بمبهاى منفجر
نشده، ميشوند را بىافزائيد!
اين جهانى است که نه توسط خدا و سرنوشت، که توسط بشر براى
کودکان ساخته شده است. تباهى هولناک و ميليونى کودکان، واقعيتى تلخ اما
اجتناب پذير است. اين جهان قتلگاه کودکان است اما سرنوشت محتوم آنها نيست.
تقدير، مصيبت آسمانى و خدا در اين بين هيچکاره است. تنها يک فقره قتل عام
نقشه مند و آگاهانه کودکان محصول اجرا يکى از مصوبه هاى سازمان ملل است.
تحريم اقتصادى عراق در دهسال اول اجرايش، بيش از پانصد هزار (نيم ميليون)
کودک زير پنج سال را به قتل رساند! و با پول قيمت يک هواپيماى جنگنده ميتوان
سه ميليون کودک را در مقابل اين مصائب حفظ کرد! يک فقره ديگر، قتل هاى عمد و
نقشه مند مذهبى - ناموسى است. احکام اين قتل ها از پيش صادر شده است. مثل
کشتار نصير ١٤ ساله و شميم ١٠ ساله در پاکستان! عفو بين الملل نوامبر سال
گذشته در گزارشى نوشت که نصير سربچه ١٤ ساله و شميم دختر بچه ١٠ ساله در
پاکستان به خاطر «ناموس» و «آبروى» خانواده به قتل رسيدند. ماجرا از اين قرار
بوده است که در يک روز داغ تابستان نصير در حالى ديده شده بودکه بلوز خود را
درآورده بود و آن را خشک مى کرد در حالى که شميم دختر ١٠ ساله در آن نزدکى
خوابيده بود. يک عضو خانواده به همه اهل قوم خبر مى ساند و هردو کودک به قتل
مى رسند.
اين نمونه ها، آمارها، ارقام و شواهد، تنها جلوهاى از
سيماى جهانى را پيشرو ميگذارد که بر مبناى سود جوئى، استثمار، ستمکشى،
خرافه، تبعيض، و مذهب بنا شده است. معماران اين بناى توحش ضد کودک، صاحبين
سرمايه و دولتهايشان هستند. بناى توحشى که اولين و بىدفاعترين قربانيان آن،
کودکان هستند. کودکان شايسته يک دنياى بهتر، انسانى و مرفه اند. جهان وارنه
موجود را ميتوان و بايد بنفع کودکان برقاعده نشاند.
ما شرکت کنندگان در کنفرانس بينالمللى اول کودکان در
شهراستکهلم سوئد، با اعلام انزجار از هرنوع سواستفاده اقتصادى، جنسى، نظامى،
روحى و عقيدتى از کودکان در سراسر جهان با تمام توان در راه لغو اين زشتترين
جلوههاى انهدام، بهرکشى و سواستفاده از انسان تلاش خواهيم کرد.
ما کليه سازمانها، بنيادها، شخصيتها، احزاب و افراد
مترقى و بشر دوست را فرامىخوانيم که دست در دست هم عليه تمام جلوههاى کودک
آزارى اقدام کنيم. دفاع از حق کودک گام اول در دفاع از حق انسان است.
ما احزاب، دولتهاى حاکم و در راس همه سازمان ملل را
مسئول بوجود آوردن و حفظ شرايط غير انسانى زندگى کودکان جهان ميدانيم.
رفتار هر جامعه با کودکان مهمترين محک درجه انسانى بودن و
آزاد بودن آن جامعه است. کودکان مقدم اند، بر هر چيزى، بر هر ملاحظه و منفعت
ملى، اقتصادى، سياسى، ايدئولوژيکى و مذهبى.
کنفرانس اول کودکان، هفتم و هشتم سپتامبر ٢٠٠٢ در استکهلم
سوئد، قدمى در تعهد مشترک بر اين بارو و يافتن موثرترين راههاى حصول آن است. |
