Children First, International Campaign For children's Rights

درسهای بیاد ماندنی روز کودک

ثریا شهابی

Soraya_shahabi@yahoo.com

6 تا 9 اکتبر، چهار روز، در کردستان ایران، خیابانها مال کودکان بود. در این روزها طی مراسم شاد و مردمی و با تظاهرات های گسترده، حقوق کودک بر صدر مطالبات جامعه قرار گرفت. 16 مهر، روز کودک، امسال از سال قبل باشکوه تر و گسترده تر برگزار شد و چند روز پیش و پس از آن مردم این روز را گرامی داشتند. در این روز ها خیابانهای سنندج و سقز و کامیاران و دیواندره، مالامال از کسانی بود که برای احقاق حقوق همه کودکان متحد شده و به حرکت در آمده بودند. گزارشات و عکس های این مراسم باشکوه را میتوان از جمله با مراجعه به سایت کانون دفاع از حقوق کودکان که از سازماندهندگان و مبتکران اصلی این حرکت بود، دریافت کرد. 

روز کودک در سایر شهر ها و در تهران نیز برگزار شد. برگزار شدن مراسم روز کودک در ضعیف ترین شکل خود، حتی بیانگر بیداری وجدان جامعه و آگاهی آن نسبت به حقوق انسانی کودکان است. هر قدم و هر حرکتی در دفاع از حقوق کودک باید مورد حمایت بیدریغ قرار گیرد. این وظیفه هر انسان شریف و آزادیخواهی است. اما مراسم شهرهای کردستان ویژگی ودرسهایی داشت که لازم است همه مدافعین حقوق کودک آن را مرور کنند.
بر راس درسهای روزکودک در کردستان، اتحاد و تشکل وسیع مردمی، مراسم سراسری، طرح مطالبات ماکزیمال برای همه کودکان ایران، نقش و جایگاه رهبران و سازماندهندگان جنبش  دفاع از حقوق کودک، و اتحاد و همدلی وسیع آنها قرار دارد.
در این روز ها صف قدرتمند مردمی که همه حقوق کودکان را همین امروز و برای همه کودکان میخواهند، خیابانهای سنندج و سقز و کامیاران و دیواندره را مال کودکان کرده بود. مردمی که در این مراسم جمع شده بودند، نه در دفاع از  "آقای" منتظری جمع شده بودند و نه برای دخالت در دعوای قدرت بین  این و آن آخوند مرتجع! مردم، زنان و مردان و کودکانی که در این روز ها به خیابانها آمده بودند، نه برای شرکت در بازی خطرناک "اتمی" و جانبداری از جنگ تروریستهای اسلامی و آمریکا، جمع شده بودند و نه برای دلجویی از خاتمی و گنجی! در این روز ها مردم جمع نشده بودند که حق و حقوق قومی و ملی کسی را مطالبه کنند. جمع نشده بودند که اجازه پایمال شدن حق کودکی را به بهانه حق کودک دیگری مجاز اعلام کنند.  برای آنها کودک "فارس و کرد و ترک و افعان" و...، همه برابر اند. و حقوق آنها مقدم بر هر حق و مطالبه ای در جامعه است.
این حركت با شكوه مردمی، آمده بود که به صاحبان جامعه اعلام کند که برای کودکان نه تنها به کم رضایت نمی دهد که همه حقوق آنها را همین امروز میخواهد. آمده بود که بگوید که فقر و تباهی که بر سر مردم ایران فروریخته است موجب "قناعت" و "رضایت به کم" برای کودکان در ایران نیست. حقوق کودک جهانشمول است و بی چون و چرا و بی قید و شرط شامل همه کودکان جامعه! 
مردم روز کودک در خیابانها به حرکت در آمده بودند تا کیفرخواست همه کودکان جامعه را در مقابل چشمان همگان بگذارند. جمعیتی که هر سال با مطالبات رادیکال تر، کودک محور تر و جهانشمول تر از سال قبل اعلام حضور میکند.
نقش و جایگاه رهبران و سازماندهندگان این حرکت عظیم در دفاع از حقوق کودک، اما به اندازه خود حرکت مهم و تعیین کننده است. عده ای، سازمان هایی و کانون هایی سالها است مشغول بهم بافتن شبکه وسیعی از آزادیخواهان و برابری طلبان حول مطالبات ماکزیمال کودکان اند. شبکه وسیعی از رهبرانی که توانستند طرح مطالبات ماکزیمال و جهانشمول برای همه کودکان را به سنتی پایدار در کردستان تبدیل کنند. اگر چیزی باشکوه و امیدوار کننده است، حضور و تداوم کار و فعالیت این نسل از رهبران و سازماندهندگان تغییر در جامعه ایران است. کار اینها بهم بافتن و متحد کردن مردم حول مطالبات انسانی دفاع از کودکان است. حمایت و دفاع از این رهبران و سازماندهندگان،عین  دفاع از خود حرکت است و برعکس!
در دل جامعه مختنق و قرون وسطایی اسلامی ایران که کودک ستیزی هویت آن است، طرح خواستهای جهانشمول و ماکزیمال برای همه  کودکان، این حرکت را از سایر حرکات در دفاع از حقوق کودک در ایران، متمایز میکند. و درسهای آن برای همه آموزنده است. 
برراس مطالبات این حرکت عظیم از جمله نوشته شده بود:
"کودکان را نباید به خاطر کارهایشان سرزنش کنید بلکه باید آنها را یاری دهید تا از آسیب مصون بمانند!" ،  " شادی و امنیت و داشتن یک زندگی انسانی، حق کودکان است". و بر پلاکارد ها حک شده بود که " مسکن، بهداشت، درمان رایگان برای همه بچه ها" و پرچم مطالبه " شادی و رفاه همه کودکان" برافراشته شده بود. ممنوعیت کار حرفه ای برای کودکان، ممنوعیت خشونت و تعرض جسمی و روانی به کودکان، حفظ سلامت آنها، کمترین کیفرخواست برنامه های روز کودک در کردستان بود. روز کودک در کردستان خیابانها مال کودکان و محل پژواک طنین مطالبات انسانی آنها بود.
این جنبش پرچم دار و مبشر پیشروی جنبش دفاع از حقوق کودکان در سراسر جهان است. درغرب سالها است "افکار عمومی"  (بخوان مهندسی افکار عمومی)  دسترسی کودکان در خانواده های اسلامی به همه حقوق کودکان و از جمله حق شادی و امنیت را دریغ میکنند. و برای آن تئوری نسبیت فرهنگی تدوین کرده اند. در مهد تمدن غربی جنبش دفاع از حقوق کودک سالها است که با این تعرض به حقوق کودکان دست و پنجه نرم میکند. از حجاب کودکان در قلب کشورهای اروپایی تا قتل های ناموسی محصولات دست اول محرومیت کودکان و نوجوانان خانوداه های اسلامی در غرب است. آن را در کنار پرچم ماکزیمال و جهانشمولی که جنبش دفاع از حقوق کودک در کردستان ایران برافراشته است، بگذارید تا ابعاد اتفاق عظیمی که در پیشروی جنبش دفاع از حقوق کودک افتاده است را درک کنید. جنبش دفاع از حقوق کودک در کردستان، پیشروترین بخش جنبش دفاع از حقوق کودکان در جهان است.
از آگاهی تا تغییر
در مراسم روز کودک در کردستان اما، لحظات تلخی نیز وجود دارد. تماشای دختر بچه های کوچکی که بر سرشان حجاب اسلامی پوشانده اند. بر سر دختران کوچکی که بر پیشانیشان با رنگ های مختلف علیه خشونت و برای رفاه و شادی جملاتی نوشته شده است، حجاب اسلامی کرده اند. آیا این کودکان از خود نخواهند پرسید که اگر حق ما امنیت و رفاه و شادی و آزادی و برابری است، پس چرا بر سر نیمی از ما پارچه پوشانده اند؟ بی تردید اکثر کودکان میدانند که این تعرض آشکار به حریم شخصیت انسانی آنها، اجبار است. بی تردید آنها خواهند پرسید که  چرا بر سر من حجاب کرده اند؟ چرا من را کمتر از برادر، پسر خاله، پسرعمو، و همه پسران میدانند. و آنها خواهند پرسید که چرا ما را از هم جدا میکنند؟ اگر حرمت ما عزیز و محترم است چرا مانند اشیا با ما رفتار میشود؟.
برای این تناقض کودک باید بتواند پاسخی در خور پیدا کند. این جنبش، این فعالین و این رهبران، آگاهی و امکان  یافتن پاسخی انسانی را فراهم کرده اند. آیا سال آینده این جنبش، این تناقض را برای کودکان حل خواهد کرد و حجاب کودکان را ممنوع اعلام خواهد کرد؟