نامه سرگشاده به فعالين و دست‌اندرکاران حقوق کودک در سنندج!

دوستان و همکاران عزيز

تلاش و فعاليت روزانه شما در دفاع از حقوق کودک در شهر سنندج، يکى از اصوليترين مبانى مبارزه‌اى است که ما و جنبش ما بر پايه آن استوار است. ابتکار شما در کارناوال دفاع از حقوق کودک در بهمن ماه سال ١٣٨١ که اميدواريم به سنتى دائمى و هرساله تبديل شود، در نوع خودش بى‌نظير بود. حساسيت شما به وضعيت کودکان زير بمباران در عراق و سازماندهى آکسيون عليه جنگ همدوش ميليونها انسان در سراسر جهان اعلام اين حقيقت بود که دفاع از حقوق کودک مقدم است بر هرمنفعتى. و از اين نظر قابل احترام است.

دست شما را بگرمى ميفشاريم و با تمام توان در کنار و دوش بدوش شما اين مبارزه را به پيش خواهيم برد.

اما اين حقيقت را نبايد از نظر دور داشت که کودکان نمى‌توانند و نبايد خود به کشمکش‌ها و جدالهاى سياسى و اجتماعى کشانده شوند. کودکان نمى‌توانند موضوع سازماندهى مبارزه ما باشند. کودکان سياسى نيستند و قرار نيست ما سازمان دهنده کودکان در مهد کودکها براى دفاع از حقوقشان باشيم. کودکان ميبايد مورد حمايت جامعه و بزرگسالان قرار بگيرند نه خود فعال مبارزه دفاع از حقوقش. سوال اين است که آيا ما مجازيم کودکان را بعنوان فعالين بهترين و شفافترين مبارزه انسانيمان، و در دفاع از حقوق خود کودک، سازماندهى کنيم؟

کودکان بايد در مهد کودکها و در دنياى کودکانه شان، بازى کنند. و خيابانها بايد بوسيله ما فعالين و مبارزين دفاع از حقوق کودکان بلرزه در آيد.

بيائيد کودکان را تا آنجا که ممکن است، از کشمکش هاى سياسى بدور نگاه‌داريم. کودکان هنوز بايد رشد کنند، بايد بياموزند، بايد تجربه کنند. تا در سن رشد، راه و روش سياسى شان را انتخاب کنند. اين اصلى خدشه ناپذير از جنبشى است که پرچم دفاع از حقوق کودک را در عاليترين حد آن همين امروز در دست دارد. با بهترين آرزوها براى شما

رئيس دفتر اول کودکان ايران

سياوش مدرسى

١٦ اسفند١٣٨١

7 مارس2003