در حمايت از کودکان با پيشينه افغانى
به ميدان بيائيم
٢٠ خرداد، مسئول آموزش ابتدايى سازمان آموزش و پرروش استان اصفهان گفت: مدارس استان مجاز به ثبت نام دانش آموزان افعانى نيستند. و افزودند که: اين دستورالعمل شامل اتباع افعانى دارى کارت اقامت و يا بدون کارت اقامت ميشود. و گفتند که هم اکنون حدود ١٧ هزار دانش آموز افغانى در اصفهان وجود دارد که يازده هزار نفر از آنان در دوره ابتداى تحصيل ميکنند. به اين ترتيب علنا اعلام ميکنند که درب مدارس ابتدايى اصفهان را برروى حداقل يازده هزار کودک دبستانى که نسل و نسل هاى قبل ترشان از افغانستان به ايران مهاجرت کرده اند، ميبندند. تا از جمله به اين ترتيب خانواده هاى آنها را مجبور به ترک کشور کنند.
اين حمله وقيحانه به حق اين کودکان بى گناه براى رفتن به مدرسه و تحصيل، نبايد بدون جواب بماند! اين کودکان فرزندان جامعه ايران اند، شهروندان ايران اند، و بايد بى قيد و شرط همه حقوقى که بچه ها در ايران از آن برخوردارند، و از جمله تحصيل، شامل آنها هم بشود. محرم کردن آنها از مدرسه و تحصيل وسيله کثيفى است که دولت براى فشار به خانواده هايشان براى ترک ايران، بکار ميبرد. هيچ پدر و مادرى، هيچ کسى که تحمل محروميت کودکان را ندارد، نبايد در مورد اين حمله آشکار و وقيحانه سکوت کند. اين کودکان بايد مورد حمايت همه مردم شريف و آزاديخواه ايران قرار گيرند. تصور کنيد که در شرايطى که دلهره، اضطراب، ترس و وحشت اين کودکان و خانواده هايشان را فرا گرفته، جمعيت قابل توجهى از مردم ايران اعتراض کنند. اجتماع کنند و بخواهند که فورا آموزش و پرورش اصفهان اين حکم ضد کودک خود را پس بگيرد. پس بايد دست به کار شد و اعتراض کرد، در هرشکل و در هر محلى که بتوان!
تصور کنيد که ما و اجتماع ما با فرياد «محروميت از تحصيل ممنوع بايد گردد!»، و «اخراج افغانها ممنوع!» پاشنه در مدرسه و وزارتخانه را از جا بکنيم. آنوقت کسى جرات نميکند در مدرسه را بروى اين کودکان بيگناه و بى پناه که تنها «جرمشان» متولد شدن از پدر افغانى است، ببندد. بايد آن آموزش و پرورشى که درش را بروى کودکان ميبندند، بر سرشان خراب کرد.
آموزش و پرورش اصفهان در حمله به اين کودکان، پشت اش به حکومت ايران و سازمان ملل است. چندى پيش سياست مشترک «کمسيارياى عالى پناهندگى» سازمان ملل و دولت ايران براى بازپس فرستادن همه کسانى که پيشنيه افغانى دارند را اعلام و به اجرا گذاشتند. مشغول دستگيرى و اخراج خانواده هاى با پيشنه افغانى هستند. بايد قويا به اخراج خانواده هاى افغانى اعتراض کرد. مانع دستگيرى و اخراج آنها شد. اين ها زن و مرد و پيرو جوان، کودک، بيمار و سالم، شهروندان جامعه ايران اند و بايد از حقوق شهروندى ايران، فورا برخوردار شوند. اين بخش از شهروندان ايران بايد در آغوش جامعه مورد حمايت قرار گيرند! و وظيفه حمايت از آنها بر دوش ما، مدافعين حقوق کودک، آزاديخواهان و برابرى طلبان در ايران و جهان است. نگذاريد کودکان با پيشينه افغانى را از تحصيل محروم کنند! نگذاريد آنها و خانواه هايشان را از جامعه شان اخراج کنند!
از طرف اول کودکان،
ثريا شهابى، ٢٢خرداد ١٣٨٣