در دفاع از حقوق کودکان و زنان، تحرکى نوين، ابتکاراتى نوين
سخنرانى اسد نودينيان در دومين کنفرانس "اول کودکان"
با تشکر از برگزار کنندگان کنفرانس اول کودکان که اين افتخار را نصيب من نمودند تا در اينجا و در حضور شما عزيزان نکاتى را مطرح کنم.
در اين کنفرانس تاکنون سخنرانان متعدد تلاش نمودند از زواياى گوناگون حقوق کودکان و مسئوليتهاى جامعه در قبال آنان را، يادآور شوند.
به مناسبت اين کنفرانس من هم مثل بسيارى از شماها اينروزها بيش از هر زمان ديگرى روى حقوق کودکان متمرکز بودم. بويژه به موقعيت کودکان در جوامعى مثل ايران و عراق و ... که شخصا آشنايى بيشترى هم دارم. در کشورهايى مثل ايران و عراق و زير حاکميت رژيمهاى هار اسلامى و يا بعث عراق و در عراق امروز در شرايط حضور نظامى آمريکا و تاخت و تاز جريانات اسلامى و قومى و عشيرتى که نه تنها شيرازه جامعه را از هم پاشيدهاند، بلکه کل نرمهاى انسانى و از آن جمله جايگاه و منزلت کودک را مطلقا پايمال مىکنند. وقتى به بيست و چند سال حاکميت اسلام و رژيمش در ايران نگاه مىکنم اين تصوير را مىبينيم: در جنگ ايران و عراق کودکان را گوشت دم توپ کردند، براى پاکسازى ميادين مينها کودکان را قربانى کردند، تلاشى شبانه روزى براى حاکم کردن فرهنگ اسلامى ضد کودک و ضد زن بر کودکان. تصويرى از نسلى که زندگيش به تباهى کشيده شده. اما در کنار اين وضع و تصوير حاکم، تصوير و تلاش ديگرى هم هست. تصوير جلوههايى از تحرکاتى و ابتکاراتى که در دل آن شرايط سخت در نوع خود کم نظير هستند، من به مواردى که در يک سال گذشته در شهر سنندج اتفاق افتاده اشاره مىکنم از جمله آنها فستيوال آدم برفيها، ابتکار اعتراضى عليه پديده اعتياد و همايش عليه خشونت بر ضد زنان و کودکان. من ميان فعاليتهايى که نهاد اول کودکان دارد و کل فعاليتهايى که جنبش کمونيزم کارگرى در دفاع از حقوق کودکان در خارج کشور دارد با اين فعاليتها در داخل يک همسرنوشتى و به همپيوستگى مىبينم. يک جنبش عظيم را در تصاوير مختلف در خارج و داخل مىبينم. فکر مىکنم امروز و در اين کنفرانس جا دارد ابتکارات گوشهاى از جنبشمان را در داخل باز شناخت و بر نقاط قوت اين جنبش تاکيد نمود.
ببينيد يک گوشه جنبش دفاع از حقوق انسان اينست که مثلا در اوايل سال جارى در همين استهکلم کنفرانسى بين المللى به ياد فاديمه شاهيندال دخترى که قربانى قتلهاى ناموسى شد، برگزار مىگردد. گوشه ديگرى به فاصله چند هفته فستيوال دفاع از حقوق کودکان را در سنندج برگزار مىشود. در ادامه و به فاصله چند ماهى ابتکار به ميدان آوردن مردم عليه اعتياد، و در تداوم اينها همايش عليه خشونت و در دفاع از حقوق کودکان و زنان را داشتيم. هريک از اين اقدامات بىاطلاع از هم و در جغرافياى متفاوت برگزار مىشود و برگزار کنندگان هريک از اين اقدامات در داخل و خارج فعلا همديگر را نمىشناسند. اما دفاع از حقوق انسان و اينکه حقوق انسان از همان کودکى و تا سنين ديگر نقطه عزيمت آنها است اين ابتکارات را به هم پيوند مىدهد و آن حلقه همسرنوشتى در اينجاست. جا دارد در اين کنفرانس ابعاد و تاثيرات اين جنبش در داخل و خارج کشور را بيشتر ديد.
به عراق هم که نگاهى بيفکنيد درست در جنگلستانى که بعد از سقوط رژيم بعث ايجاد شده ما شاهد تحرکى برابرى طلبانه و مدافع حقوق کودک هستيم ينار محمدها و فارس محمودهاى که در چنين جنگلستانى به دفاع از حقوق زنان و کودکان بر مىخيزند. اينها را بايد شناخت و کنفرانس ما امروز بايد با تکيه بر چنين ابعادى از جنبش انسانى بر خطوط کارها و فعاليتهاى دور آتى اش نظر افکند.
به فستيوال آدم برفيها که نگاه مىکنيد، مجسمهها و انتخاب تصاوير بدقت طرح ريزى شده آن در نوع خود يکى از ابتکارات بىنظير سازمان اعتراض توده اى در دفاع از حقوق کودکان بود. تصاويرى که خود بيانگر خواستهاى انسانى و واقعى حقوق کودکان و جايگاه و منزلت کودکان در جامعه بود، اين تصاوير نيازها و خواستهاى واقعى کودکان براى شادى، مصون بودنشان از دخالت مذهب در زندگى روزانه شان و عليه خشونت و پديده زجراَور کودک خيابانى، که روزانه به انواع شيوه ها در ايران تحت حاکميت اسلام بر کودکان اعمال مىشود، بود. بيست هزار نفر در اين فستيوال شرکت کردند. به حقوق کودک ارج گذاشتند. آن روز را به روز شادى و احترام متقابل انسانى به هم تبديل کردند. پتانسيل انسانى جامعه را به جمهورى اسلامى و ارتجاع مذهبى و ناسيوناليستى نشان دادند.
به اعتراض توده اى مردم عليه اعتياد نگاهى بيفکنيم. چرا که اين خود تحرک نوين و ابتکارات نوينى در به ميدان اَوردن توده اى مردم به اعتراض عليه بى حقوقى کودکان و عليه اعتياد بود. ابتکاراتى که در نوع خود در اين دوره کم نظير و به خواستهاى انسانى و واقعى متکى بود، دفاع از حقوق کودکان، عليه اعتياد اينها اَن خواستهايى است که امروزه در حاکميت رژيم اسلامى خواست ميليونها مردم در ايران است. مردم بخوبى مىدانند مسبب و توزيع کننده مواد مخدر رژيم اسلامى و عوامل اَنهاست، که سواى تلاش رژيم جنايتکاران اسلامى براى به تباهى کشاندن جوانان در کردستان با به اصلاح اقداماتش براى مقابله با اعتياد، عملا حرمت و کرامت انسانها را پايمال نموده است. اين حرکت خود نيز اعلام اراده مردمى بود که از به تباهى کشيده شدن جسم و روح جوانان معتاد و گسترش اين پديده در جامعه به تنگ اَمده و خواهان مبارزه اى قاطع با اين پديده و مسببين اَن و در راس همه اَنها، جمهورى اسلامى اند.
همايش عليه خشونت عليه زنان و در دفاع از حقوق کودکان در سنندج که در يکى دو ماه گذشته برگزار شد، با تصور حاکميت سياه اسلامى يک ابتکار بىنظير بود. تجمعى بزرگ و علنى در مرکز شهر، شرکت وسيع زنان و مردان برابرى طلب از شهرهاى بزرگ ايران، انواع ابتکارات براى نشان دادن بىحقوق زن و کودک در ايران و در عين حال نشان دادن راه پايان دادن به اين وضع بسيار آموزنده است. صداى رسايى که در دفاع از حقوق زنان و کودکان از زبان سخنرانان اين همايش مطرح شد و بويژه قطعنامهاى که صادر شده و جا دارد عينا مبناى کار ما و جنبش آزاديخواهانه باشد، سيماى روشنى از جنبشى است که خود را به آن متعلق مىدانيم.
در خاتمه مىخواهم با اين تصوير نتيجه اى را که فکر مىکنم بايد گرفت و از درس و تجارب آن استفاده نمود، تاکيد نمايم.
نکته قابل توجه اين تحرکات پرچم برابرى خواهى و چپ و سوسياليستى بر رهبرى و هدايت اين اعتراضات تودهاى بود. در جامعهاى که بيش از دو دهه حاکميت اسلام و فرهنگ اسلامى تلاش نموده که جامعه را به قهقرا و به فرهنگ عقب مانده مردسالارى برگرداند، در جامعهاى که ابراز هر گونه خواست ابتدائى جوانان براى ابراز شادى و عشق و احساسشان با شلاق و تراژديهاى قتلهاى ناموسى روبرو مىشود، مدافعين حقوق انسانى و مدنى شهروندان جامعه، مبتکر سازمان چنين اعتراضات اجتماعى و انسانى در دفاع از حرمت انسانى انسانها مىشوند.
نکته قابل توجه ديگر اين اعتراضات، اين بود، که اگر چه اين اعتراضات با شعارهاى مستقيما عليه رژيم اسلامى مردم را به خيابان نياورد، اما خواستها و مطالبات اين اعتراضات عليه پايه و مبانى رژيم اسلامى که بر بى حقوقى کودکان و تلاش شبانه روزيش براى به تباهى و پوچ کردن جسم و جان جوانان در ايران بوده است. اين تجارب تجربه نوينى در سازمان اعتراضات تودهاى بود.
جا دارد همينجا دست دستاندرکارن اين ابتکارات نوين را فشرد و از تجاربشان در شهرهاى ديگر نيز در سازماندهى چنين فعاليتهايى استفاده نمود.
جا دارد کنفرانسما همانگونه که در ابتدا هم گفتم نقطه قوتهاى جنبش خود را بشناسد و بر آنها در سازماندهى فعاليتهاى خود در داخل و خارج اتکا کند.